Zaburzenia erekcji, przyczyny i leczenie.

Opublikowano Autor: Redakcja
Zaburzenia erekcji konsultacja z lekarzem

Zaburzenia erekcji, ich przyczyny oraz metody leczenia są omówione w kolejnych sekcjach poniższego artykułu:

  • potencja a zaburzenia erekcji
  • zaburzenia libido u kobiet
  • na czym polegają problemy ze wzwodem
  • przyczyny problemów z erekcją
  • co chrapanie ma wspólnego z zaburzeniami erekcji
  • zaburzenia erekcji jako choroba cywilizacyjna
  • Wiek mężczyzny a podłoże zaburzeń erekcji
  • Leczenie zaburzeń erekcji metodami farmakologicznymi
  • terapia hormonalna w leczeniu zaburzeń erekcji

Potencja (libido) a zaburzenia erekcji u mężczyzn. Objawy, które powinny Cię zaniepokoić

Zaburzenie erekcji oznacza, że mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać wzwodu penisa. Penis nie staje się wystarczająco twardy lub przedwcześnie wiotczeje. Zaburzenie erekcji objawia się także przedwczesnym wytryskiem lub brakiem wytrysku.

Potocznie, zaburzenia erekcji określane jest także impotencją. Jest to sformułowanie nieścisłe, ponieważ impotencja obejmuje swoją definicją nie tylko zaburzenie erekcji ale i bezpłodność. Ta ostatnia występuje z kolei również jako schorzenie samodzielne, także u mężczyzn nie mających problemu z erekcją.

Na ogół zaburzenie erekcji dotyka mężczyzn po 40 roku życia, jednak od kilkudziesięciu lat medycyna notuje procentowy wzrost występowania tego schorzenia także u młodszych mężczyzn. Jako przyczyny tego niepokojącego stanu rzeczy naukowcy wskazują głównie rosnące tempo życia towarzyszące postępowi cywilizacyjnemu.

Na pogorszenie potencji wpływają zwłaszcza stres i nadużywanie szeroko rozumianych substancji psychoaktywnych, jak tytoń, alkohol, czy narkotyki. Zaburzenie erekcji to także skutek uboczny innych poważnych dolegliwości, jako np. cukrzyca, choroby układu krążenia, deficyt hormonów (testosteronu), depresja i wiele innych.

konsultacje lekarskie online
Masz problemy z erekcją? Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub przedłużenia recepty na leki?

Kobiety również cierpią na zaburzenia libido

Współczesne kobiety coraz rzadziej mają ochotę na seks. Tłumaczy się to podobnymi czynnikami, jak w przypadku mężczyzn.

Podłoże tej tzw. oziębłości seksualnej, czy też obniżonego libido, może być zarówno natury psychogennej (np. depresja, trauma), jak i organicznej – biologicznej (np. zaburzenia hormonalne).

Wpływ ma także styl życia (stres, przemęczenie i niedobór snu, niewłaściwa dieta i używki). Nie bez znaczenia są także różne czynniki kulturowe i społeczne, w tym przekonania religijne, czy kompleksy na tle własnego ciała.

U kobiet negatywny wpływ na popęd seksualny mają zaburzenia gospodarki hormonalnej w zakresie wytwarzania hormonów progesteronu i estrogenu.

Tak jak u mężczyzn andropauza, tak oczywiście u kobiet menopauza wpływa niekorzystnie na motywację i satysfakcję seksualną.

Mężczyźni. Szczegółowo o przyczynach problemów ze wzwodem

Najczęstszą przyczyną niedostatecznego wzwodu jest zaburzony przepływ krwi do prącia lub też niedostatecznie rozwinięta muskulatura prącia.

Zbyt mało krwi dociera do penisa np. w sytuacji, gdy tętnice doprowadzające są zwapnione (arterioskleroza). Z kolei w innym przypadku krew może przepływać zbyt szybko przez żyły. W każdym razie problem występuje wówczas, gdy ilość krwi w tkance penisa nie jest wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującej erekcji.

Warto w tym miejscu przypomnieć, że fatalnie na drożność żył i poziom ciśnienia krwi oddziałuje palenie papierosów, otyłość, brak ruchu oraz niezrównoważona i niezdrowa dieta obciążają naczynia krwionośne.

Ponadto ważnym warunkiem satysfakcjonującej erekcji jest wystarczająco wysoki poziom męskiego hormonu płciowego – testosteronu. Z wiekiem u mężczyzn poziom testosteronu we krwi zazwyczaj spada. Niedobór testosteronu (hipogonadyzm) nie musi koniecznie prowadzić do problemów z erekcją, ale może.

Niektóre leki też mogą powodować zaburzenia erekcji jako efekt uboczny. Chodzi tu zwłaszcza o tzw. beta-blokery stosowane na wysokie ciśnienie krwi, leki moczopędne, leki obniżające poziom lipidów i antydepresanty.

Mniej typowe przyczyn problemów z erekcją

Aby erekcja nastąpiła, nie tylko przepływ krwi do penisa musi być prawidłowy. Wszystkie zaangażowane nerwy – od prącia przez rdzeń kręgowy do mózgu – również muszą być nienaruszone.

  • Przepuklina, urazy, promieniowanie lub operacje w rejonie miednicy, lub na rdzeniu kręgowym mogą powodować zaburzenia erekcji. Podobnie choroby, powodujące uszkodzenie nerwów obwodowych jak neuropatia.
  • Innymi możliwymi przyczynami zaburzeń erekcji są choroby, które wpływają na ośrodkowy układ nerwowy, jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, demencja Alzheimera lub udar mózgu.
  • Poważne choroby — takie jak rak, ciężka choroba nerek lub wątroby — zawsze mogą również wpływać na potencję.

Interesująca korelacja pomiędzy impotencją a chrapaniem

Ciekawa jest korelacja pomiędzy impotencją a chrapaniem, ustalona przez naukowców zajmujących się mechanizmem snu. Bezdech senny objawia się przerwami w oddychaniu w nocy i głośnym chrapaniem. Według niektórych badań aż 70 procent mężczyzn cierpiących na bezdech senny doświadczyło również zaburzeń erekcji.

Dzieje się tak, ponieważ oba procesy są kontrolowane przez ten sam mechanizm przepływu krwi. Chrapanie to efekt zanieczyszczonych dróg oddechowych. Silne chrapanie może również prowadzić do niedostatecznego zaopatrzenia organizmu w tlen, co z kolei powoduje zaburzenia erekcji u niektórych mężczyzn.


Skończyły Ci się leki? Zamów receptę, by móc kontynuować terapię


Badania statystyczne. Zaburzenia erekcji jako choroba cywilizacyjna

Badania przeprowadzone na wielotysięcznych grupach populacji w Niemczech udowodniły, że współcześni ludzie są znacznie mniej aktywni seksualnie niż osoby w ich wieku jeszcze kilkadziesiąt lat temu.

Kiedyś w grupie wiekowej 18-30 lat nie było prawie dnia bez seksu (średnio par uprawiały seks 22-28 razy w miesiącu). Według ankiety przeprowadzonej wśród mężczyzn, dzisiaj zdarza się to o połowę rzadziej: mianowicie tylko 4-10 razy w miesiącu. Mężczyźni między 31 a 40 rokiem życia uprawiają jeszcze mniej seksu: 3 do 6 razy w miesiącu. Osoby w wieku od 41 do 50 lat kochają się 2 do 3 razy w miesiącu.

Zaburzenia erekcji stają się coraz bardziej powszechne wraz z wiekiem. Wśród mężczyzn w wieku od 40 do 49 lat, prawie jeden na dziesięciu jest dotknięty zaburzeniami erekcji, a wśród tych w wieku od 60 do 69 lat, jest to jeden na trzech. Eksperci podejrzewają, że istnieje duża liczba niezgłoszonych w poradniach przypadków. Tak więc rzeczywiste liczby mogą być wyższe.

U mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia zaburzenia erekcji mogą być pierwszym sygnałem ostrzegawczym choroby naczyniowej (miażdżycy) – a tym samym możliwym zwiastunem zawału serca lub udaru mózgu. Wczesne leczenie może zapobiec poważnym konsekwencjom.

Diagnoza lekarska

Zaburzenie erekcji diagnozuje się jako chorobę, gdy trudności z osiągnięciem i utrzymaniem wzwodu utrzymują się dłużej niż umowne pół roku. W niektórych wypadkach dysfunkcje te są bowiem przejściowe, będąc np. efektem okresowego stresu w życiu zawodowym lub napięć w relacjach z partnerem, i ustępują po unormowaniu się sytuacji.

Pierwszym punktem kontaktowym jest zazwyczaj gabinet lekarza rodzinnego. W razie potrzeby może on skierować pacjenta do odpowiedniego gabinetu specjalistycznego – zazwyczaj jest to gabinet urologiczny. W zależności od przyczyny, włączają się specjaliści z innych dziedzin, jak np. neurologii, psychologii, czy terapii seksualnej.

Na początku lekarz będzie zadawał szczegółowe pytania, aby uzyskać dokładny obraz zaburzenia. Standardowe kwestionariusze pomagają w precyzyjnym rejestrowaniu objawów. Ważne jest również, aby ustalić, czy w przeszłości miały miejsce operacje lub czy istnieją jakiekolwiek choroby, które mogłyby być przyczyną zaburzeń erekcji, takie jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi lub problemy z dyskami międzykręgowymi.

Czasami problemy z potencją są również skutkiem ubocznym zażywania leków. Dlatego lekarz pyta, jakie leki przyjmuje pacjent. Lekarz pyta również np., czy spontaniczne erekcje są zauważalne w nocy czy rano. Erekcja występuje u każdego zdrowego mężczyzny w określonych fazach snu. Jeśli nie występuje, zwiększa się prawdopodobieństwo, że mamy do czynienia z przyczyną organiczną (fizyczną).

Następnie przeprowadza się badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem narządów płciowych i prostaty. Ponieważ wiele problemów z erekcją jest spowodowanych zaburzeniami krążenia, sprawdzane jest również tętno naczyniowe rąk i nóg oraz ciśnienie krwi.

Badanie krwi dostarcza informacji o możliwych czynnikach ryzyka, takich jak podwyższony poziom cukru we krwi lub niekorzystny poziom lipidów we krwi. Może również wskazać, czy występuje niedobór męskiego hormonu płciowego testosteronu.

W celu określenia zakresu poziomu testosteronu najlepiej jest pobrać próbkę krwi w godzinach porannych, ponieważ stężenie hormonu ulega wahaniom w ciągu dnia. Najwyższe wartości spodziewane są w godzinach porannych.

Badania specjalistyczne zaburzeń erekcji

W niektórych przypadkach lekarz musi przeprowadzić badania bardziej specjalistyczne. Przepływ krwi w naczyniach penisa można sprawdzić za pomocą specjalnego badania ultrasonograficznego (sonografia dopplerowska).

W przypadku stwierdzenia zaburzeń krążenia tętniczego, wskazane jest również zbadanie serca. Zaburzenia erekcji mogą być wczesną oznaką miażdżycy tętnic, a tym samym (jeszcze bezobjawowej) choroby wieńcowej.

Jeszcze inne badania neurologiczne wykażą, czy przyczyną dolegliwości są zaburzenia nerwowe. Na przykład, lekarz stosuje słabe impulsy elektryczne i sprawdza, czy sygnały te są przekazywane przez nerwy zgodnie z oczekiwaniami.

Urządzenie pomiarowe może być używane do rejestrowania spontanicznych erekcji podczas snu, na przykład w laboratorium snu. Jeśli wartości te są w normie, jest to wskazówka, że sama erekcja jest możliwa bez żadnych problemów. Przyczyny psychologiczne są wtedy bardziej prawdopodobne, przyczyny fizyczne mniej prawdopodobne, ale nie wykluczone.

Wiek mężczyzny a podłoże zaburzeń erekcji

Fizyczne i psychologiczne czynniki zaburzeń erekcji mogą nakładać się na siebie. Jeśli mężczyźni cierpią z powodu fizycznych problemów z potencją, może to łatwo prowadzić do dodatkowych problemów psychologicznych (psychicznych).

Przyczyny czysto psychologiczne występują głównie u młodszych mężczyzn. Oprócz konfliktów w związku, stresu, problemów lub zaburzeń lękowych, bardzo często rolę gra tutaj depresja.

Tymczasem u mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia, rejestruje się przede wszystkim przyczyny fizyczne (np. niewłaściwe krążenie krwi).

Leczenie zaburzeń erekcji metodami farmakologicznymi

Obecnie istnieje wiele możliwości wspomagania potencji i leczenia impotencji. W leczeniu często stosuje się leki zwane inhibitorami fosfodiesterazy-5 (inhibitory PDE-5).

Przełomem w leczeniu zaburzenia erekcji u mężczyzn była osławiona Wiagra firmy Pfizer, zawierająca substancję czynną Syldenafil (Sildenafilum), klasyfikowaną właśnie jako inhibitor PDE-5. Wprowadzono ją na rynek w 1998 r. Obecnie po wygaśnięciu praw patentowych, leki bazujące na tej substancji czynnej oferuje wiele firm na całym świecie. W Polsce nabyć można np. preparaty Maxigra, czy Mensil.

Ponadto oprócz Syldenafilu na rynku dostępne są inne substancje czynne o podobnym działaniu jak Tadalafil, Wardenafil i Awanafil. Wszystkie z nich są dostępne wyłącznie na receptę. Efekt i skutki uboczne są mniej więcej porównywalne.

Tabletki pomagają około 70 do 80 procentom osób dotkniętych chorobą i różnią się głównie dawką i czasem działania.

Syldenafil, Wardenafil i Awanafil działają po około 15 do 60 minutach (początek działania. Syldenafilu i Wardenafilu może być opóźniony po posiłkach o dużej zawartości tłuszczu). Ich działanie utrzymuje się przez około cztery (do dwunastu) godzin. Tadalafil zaczyna działać po około 30 minutach przez około 24 do 36 godzin. Preparat ten może być również przepisywany jako lek długoterminowy, w ilości jednej tabletki dziennie.

W przypadku kobiet terapia zaburzeń libido jest złożona i wymaga metod interdyscyplinarnych. Nie ma tu złotego środka, za jaki do pewnego stopnia w przypadku mężczyzn wciąż uchodzi Syldenafil, choć stosuje się również terapię hormonalną.

Terapia hormonalna. Wyrównywanie poziomu testosteronu

Wraz z wiekiem poziom testosteronu we krwi u prawie wszystkich mężczyzn nieco się obniża. Jest to proces naturalny. Jeśli jednak mężczyzna cierpi z powodu problemów z erekcją, niedobór testosteronu (hipogonadyzm) jest czynnikiem, który lekarz bierze pod uwagę jako jeden z pierwszych. W takim przypadku lekarz doradzi, jak wyrównać niedobór hormonów.

Często leki na zaburzenia erekcji (inhibitory PDE-5) działają lepiej w połączeniu z terapią hormonalną. O tym, kiedy rozpoczęcie przyjmowania hormonów ma sens, najlepiej zdecydować indywidualnie w porozumieniu z lekarzem. Testosteron jest stosowany w postaci żelu na skórę lub wstrzykiwany do mięśni w dłuższych odstępach czasu.

Początkowo badania wydawały się sugerować, że terapia testosteronem może zwiększać ryzyko zachorowania na raka prostaty lub zawału serca. Jednak ostatnie badania wykazały, że testosteronowa terapia zastępcza, która jest wskazana i monitorowana przez lekarza, nie zwiększa ryzyka.

Możliwe działania niepożądane, przeciwwskazania, interakcje

Działania niepożądane leków na zaburzenia erekcji obejmują bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, zgagę, niedrożność nosa, przejściowe zmiany w widzeniu kolorów w przypadku oraz bóle mięśni i pleców.

Inhibitory PDE-5 nie są wskazane dla pacjentó, którym lekarz przepisał azotany lub molsidominę, ponieważ mogą one powodować niebezpieczny spadek ciśnienia krwi. Azotany lub molsidomina są stosowane np. w leczeniu dusznicy w chorobie wieńcowej serca.

Niekorzystane interakcje mogą również zachodzić z lekami blokującymi receptory alfa-1, które są często przepisywane w przypadku łagodnego powiększenia gruczołu krokowego (prostata).

Niektóre stany chorobowe (takie jak ciężka choroba wątroby, choroby serca lub udar mózgu w przeszłości) mogą również przemawiać przeciwko przyjmowaniu inhibitorów PDE-5.

Inhibitory PDE-5 nie bez powodu są dostępne wyłącznie na receptę. Lekarze wyraźnie przestrzegają przed samodzielnym kupowaniem produktów od podejrzanych dostawców (internetowych). Losowe kontrole wielokrotnie wykazały, że wiele leków jest podrabianych na skalę międzynarodową, że mogą one zawierać inne składniki niż opisane lub że informacje o dawkowaniu są nieprawidłowe.


Image by wendy CORNIQUET from Pixabay